Ταχύτητα φωτοφράκτη & φωτεινότητα φωτογραφίας

Η ταχύτητα που ανοιγο-κλείνει ο φωτοφράκτης ρυθμίζει όπως είπαμε πόσο φως θα φτάσει στον αισθητήρα. Αν φτάσει λίγο φως η φωτογραφία θα είναι υποφωτοσμένη, αν φτάσει πολύ φως η φωτογραφία θα είναι υπερφωτισμένη.
Η κλίμακα με τις τιμές της τχύτητας του φωτοφράκτη έχει ως εξής:
1'', 2=1/2s, 4=1/4s, 8=1/8s, 16=1/16s, 30=1/30s, 60=1/60s, 125=1/125s, 250=1/250s, 500=1/500s, 1000=1/1000s, 2000=1/2000s, 4000=1/4000s.
Όταν δηλαδή μιλάμε για ταχύτητα 250 εννούμε ότι ο φωτοφράκτης θα παραμείνει ανοιχτός για 1/250 του δευτερολέπτου. Όταν μιλάμε για ταχύτητα 4000 εννοούμε ότι ο φωτοφράκτης θα παραμείνει ανοιχτός για 1/4000του δευτερολέπτου, για απειροελάχιστο χρόνο δηλαδή.
Εύκολα καταλαβαίνουμε ότι η ταχύτητα 4000 είναι γρήγορη και επιτρέπει να μπει λίγο φως στη μηχανή. Αντιστοίχως η ταχύτητα 2 είναι αργή και επιτρέπει (σχετικά πάντα) να μπει πολύ φως στη μηχανή.
Για να το καταλάβουμε καλύτερα κάναμε το εξής: Τραβήξαμε μια σειρά φωτογραφιών με το ίδιο άνοιγμα διαφράγματος αλλά με διαφορετική ταχύτητα. Ξεκινήσαμε από πολύ γρήγορη και καταλήξαμε σε πολύ αργή. Παρακάτω μπορείτε να δείτε τις διαφορές μεταξύ των φωτογραφιών:

Η φωτογραφική μηχανή. Διάφραγμα και ταχύτητα

Οι φωτογραφικές μηχανές προκειμένου να ρυθμίζουν πόσο φως θα φτάσει μέχρι τον αισθητήρα, είναι εξοπλισμένες με δύο μηχανισμούς: τον φωτοφράκτη που βρίσκεται στο σώμα της μηχανής και το διάφραγμα που βρίσκεται στο φακό της μηχανής.
Ο φωτοφράκτης είναι μια κουρτίνα που ανοιγοκλείνει. Όσο περισσότερο μένει ανοιχτή τόσο περισσότερο φως φτάνει στον αισθητήρα. Άρα μια αργή ταχύτητα, ένα αργό ανοιγο-κλείσιμο του φωτοφράκτη δηλαδή, επιτρέπει πολύ φως να εισχωρήσει στη μηχανή. Αν χρησιμοποιήσουμε μια πολύ αργή ταχύτητα συνήθως (εξαρτάται από τον υπάρχοντα φωτισμό) η φωτογραφία θα βγει υπερφωτισμένη, θα είναι δηλαδή πολύ φωτεινή. Αν χρησιμοποιήσουμε μια γρήγορη ταχύτητα, αν δηλαδή ο φωτοφράκτης ανοιγο-κλείσει πολύ γρήγορα, τότε θα προλάβει να μπει λίγο φως στη μηχανή και έτσι η φωτογραφία θα είναι σκοτεινή.
Το διάφραγμα είναι ένα δακτυλίδι που ανοιγοκλείνει. Όταν είναι πολύ κλειστό εισχωρεί λίγο φως στη μηχανή, ενώ όταν είναι πολύ ανοιχτό μπαίνει πολύ φως. Στην πρώτη περίπτωση η φωτογραφία βγαίνει υποφωτισμένη, ενώ στη δεύτερη υπερφωτισμένη.
Θα αναρωτηθεί κανείς, με το δίκιο του, γιατί να υπάρχουν δύο μηχανισμοί που να ελέγχουν πόσο φως φτάνει στον αισθητήρα, από τη στιγμή που οποιοσδήποτε από αυτούς θα μπορούσε να είναι ο μοναδικός. Πραγματικά, οποιοσδήποτε από τους δυο αυτούς μηχανισμούς θα μπορούσε να ρυθμίσει με ακρίβεια την ποσότητα του φωτός που επιθυμούμε να φτάσει στον αισθητήρα.
Φυσικά δεν είναι άσχετοι αυτοί που κατασκευάζουν μηχανές. Καθένας από τους δυο αυτούς μηχανισμούς, το διάφραγμα και τον φωτοφράκτη  έχουν κι άλλες λειτουργίες εκτός από το να ρυθμίζουν πόσο φως θα μπει. Αυτός είναι ο λόγος που υπάρχουν και οι δύο. Το τι ρυθμίζουν θα το μάθουμε αργότερα.

Ποιοί είμαστε και τι κάνουμε

Το blog αυτό δημιουργήθηκε στα πλαίσια του μαθήματος Ερευνητική Εργασία από τους μαθητές του Β1 του Λυκείου Κονταριώτισσας Πιερίας.
Το θέμα που επιλέξαμε είναι τέχνη της φωτογραφίας. Θα μάθουμε, κάποια πράγματα για την τεχνική, μετά για τους μεγάλους φωτογράφους και έπειτα θα κάνουμε λήψεις φωτογραφιών και οι ίδιοι.
Εδώ θα δημοσιεύουμε το αποτέλεσμα της δουλειάς μας, κάτι σαν ημερολόγιο της ομάδας.
Παράλληλα έχουμε κάνει μια ομάδα στο Google Groups ώστε να επικοινωνούμε μεταξύ μας και να ανεβάζουμε τα στοιχεία που βρίσκουμε.
Για τη σύνταξη της βιβλιογραφίας μας επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε το πρότυπο Harvard.

Οι μαθητές που συμμετέχουν είναι οι εξής:

Γιάντσιος Κωνσταντίνος

Γιάντσιος Νικόλαος

Γκίνα Γεωργία

Γκίνα Ειρήνη

Γκίνας Ιωάννης

Γκοτζαηλία Δήμητρα

Ελευθεριάδης Ιωάννης

Ζαβαντίας Βασίλειος

Ζαρογιάννη Αθανασία

Ζιωγάνα Φανή

Ζιωγάνας Ορέστης

Ζωγραφίδης Βασίλειος

Εκπαιδευτικός:

Γεώργιος Τούλης  ΠΕ11